ﮬﻤﯿﺸﮧ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ ﺯﺩ به ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻭ ﮔﻔﺖ:

تنها امده ام ، تنها میروم

ﯾﮏ ﻭﻗﺘﺎﺋﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﯾﺎ ﺩﻗﯿﻘﮧ ﺍﯼ ﮐﻢ ﻣﯿﺎﻭﺭﯼ!

ﺩﻝ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﮦﺍﺕ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﮬﺪ ﮐﮧ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﮧ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ….

دنیای بدون تو

شباهت عجیبی با این غروب های لعنتی دارد

دلگـــــــــــــــــــــــــیر ، دلگـــــــــــــــــــــــــیر ، دلگـــــــــــــــــــــــــیر

ﺑﻮﯼ ﻧﻔﺴﻬﺎﯼ ﻟﺒﺖ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻟﻢ ﻭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻦ،ﻏﻢ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ

ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻏﻮﻏﺎ ﻣﯽ

ﮐﻨﺪ. . .

ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻧﮑﻦ… !

ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ…

ﺯﺍﻧﻮﯼ ﻏـَﻢ ﺍﺳــﺖ

دیدگانت را نبند ، نگاهت را ندزد

تو که میدانی آیه آیه ی زندگیم

از گوشه ی چشمانت تلاوت می شود .

اگه دست من بود به آسمون میگفتم

که ستاره هاشو دور سرت بریزه

دنیامو میدادم پای چشات بفهمی

یه نگاه سادت چقدر برام عزیزه...

سرگیجه بهانه بود

میخواستم با تمام وجودم احساس کنم تکیه گاهمی !

تو همونی که نبودن با تو یک نفس توی هر لحظه هراس منه

سر عشقت تا به مرگ خودم راضی شدم آخه این مردن رها شدنه

شـایـد سـخـت تـریـن رابـطـه ایـن بـاشـد

كـه دو انـسـان مـغـرور عـاشـق هـم بـاشـنـد

كــار دنــیــا رو بــاشــ...

واس هــر كــی مـیـمـیـری

واس یــكــی دیــگــه مـیـمـیـره...

دلـگـیـرم

از کـسـی کـه مـرا غـرق خـودش کـرد

امـا نـجـاتـم نـداد

دستم به سمت تلفن میرود و برمیگردد

مانند کودکی که به او گفته اند

شیرنی روی میز برای مهمان هاست...!

دارم فکر می کنم

چقدر خوب می شد ...

نزدیک صورتم نفس می کشیدی

می دانی ؟

من رک تر از آنم که نبوسمت !

به خودت می آیی،

یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند،

نه دستی که شانه هایت را بگیرد،

نه صدای که قشنگ تر از باد باشد

تنهایی یعنی این...

کار من از ستاره شمردن گذشته...

برای خواب... مدتهاست...

نشسته ام... شب ها را می شمارم....!